2015.10.21, Ἵ.Β.Μ. Στ΄, «Θεωρία καὶ Πράξη τῆς Ψαλ­τι­κῆς Τέχνης”

Συνέδριο   ΣΤ΄ Δι­ε­θνὲς Συ­νέ­δρι­ο Μου­σι­κο­λο­γι­κὸ καὶ Ψαλ­τι­κό

Θεματική    «Θεωρία καὶ Πράξη τῆς Ψαλ­τι­κῆς Τέχνης“Οἱ Τρεῖς Δάσκαλοι: Χρύσανθος, Γρηγόριος, Χουρμούζιος καὶ Νέα Μέθοδος Σημειογραφίας. 200 ἐπέτειος: 1814/15 – 2015»

Διοργάνωση    Ἱερὰ Σύ­νο­δος τῆς Ἐκ­κ­λη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος. Ἵ­δρυ­μα Βυ­ζα­ντι­νῆς Μου­σι­κο­λο­γί­ας – Ἐθνικὸ καὶ Καποδιστριακὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν. Φιλοσοφικὴ Σχολή. Τμῆμα Μουσικῶν Σπουδῶν

Τόπος, Χρόνος   ­θ­ναι, 21-23/10/2015 (Προπύλαια Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν)

Ἀ­να­κοί­νω­ση    «Ἀπὸ τὴν Θεωρία Πράξη ἀπὸ τὴν Πράξη Θεωρία; ἦχος Πλάγιος τοῦ Τετάρτου στὴν μελοποιητικὴ καὶ διδακτικὴ πράξη»

Πε­ρί­λη­ψη    Περίπου ἑφτὰ γενιὲς μετὰ τὴν ἐπινόηση καὶ ἐφαρμογὴ τοῦ ἰσχύοντος σημειογραφικοῦ καὶ μουσικοθεωρητικοῦ συστήματος τῆς Ψαλτικῆς Τέχνης, τῆς Νέας Μεθόδου τῶν Τριῶν Διδα-σκάλων, ἀφοῦ ἀποδώσουμε τὰ δέοντα πρὸς αὐτούς, τὴν τιμὴ καὶ τὴν εὐγνωμοσύνη, εἶναι, πλέον, καιρὸς ἐπιτακτικῆς ἀνάγκης, νὰ σκύψουμε συστηματικὰ καὶ συλλογικὰ στὴν συμ-πλήρωση ὅσων ἐκεῖνοι παρέλειψαν καὶ στὴν ἀναθεώρηση ὅσων στὸ πέρασμα δύο αἰώνων, ὡς μὴ ὤφειλε, παρεισέφρησαν ἢ στρεβλώθηκαν. Ὁ ἦχος Πλάγιος του Τετάρτου ἐκλαμβάνεται ἐδῶ ὡς ἕνα μόνο, ἀλλὰ πολὺ χαρακτηριστικό, παράδειγμα ἀναθεώρησης τῆς θεωρίας. Γίνεται, δηλαδή, προσπάθεια νὰ ξανακοιτάξουμε τὴ θεωρία τῆς Ψαλτικῆς Τέχνης ἀπὸ μία ἄλλη ὀπτι-κὴ γωνία -ὄχι νέα παλαιά-, ἡ ὁποία, ὅμως, ἀπὸ τὸν καιρὸ τῆς Νέας Μεθόδου καὶ ἑξῆς μεθοδολογικῶς ἐγκαταλείφθηκε καὶ κινδύνεψε νὰ λησμονηθεῖ παντελῶς. Ὁλόκληρη ἡ βυζαντινὴ καὶ μεταβυζαντινὴ παράδοση μᾶς διδάσκει, ὅτι μὲ βάση τὴν πράξη διαμορφώθηκε ἡ θεωρία. Προηγεῖται, δηλαδή, ἡ πράξη τῆς θεωρίας. Ὅμως, εἰδικὰ τὶς πέντε – ἔξι τελευταῖες δεκαετίες, ἐν ὀνόματι καὶ ἐξ ὀνόματος μίας δῆθεν συστημοποίησης τῆς διδασκαλίας, συνηθίσαμε νὰ ἀντιμετωπίζουμε καὶ νὰ διαμορφώνουμε / ἀναδιαμορφώνουμε τὴν πράξη μὲ βάση τὴ θεωρία, ὁδηγῶντας σὲ διάσταση αὐτὲς τὶς δύο. Στὴν παροῦσα εἰσήγηση, χρησιμοποιῶντας πάντοτε ὡς παράδειγμα τὸν Πλάγιο τοῦ Τετάρτου, γίνεται ἀπόπειρα νὰ ξανακοιτάξουμε, κατανοήσουμε, ἀνα/διατυπώσουμε καὶ περιγράψουμε λεπτομερῶς τὴ θεωρία τῆς Ψαλτικῆς Τέχνης μέσῳ τῆς ἀπὸ αἰώνων ἀδιάκοπης καὶ ἀδιάσπαστης μελοποιητικῆς παράδοσης καὶ πρακτικῆς, δηλαδή, μὲ τακτικὴ ἀντίστροφη ἐκείνης, ποὺ ἕως τώρα ἐφαρμόζεται. Παράλλη-λα, γίνονται προτάσεις ἐναρμόνισης τῆς ἀναδιατυπωθείσας θεωρίας μὲ τὴ διδακτικὴ πράξη.

Ἐκδόθηκε      Ἡ ἐργασία ἔχει κατατεθῆ πρὸς ἔκδοση στὰ Πρακτικὰ τοῦ Συνεδρίου.

Τὸ pdf τῆς ανακοινώσεως μπορεῖτε να βρεῖτε καὶ νὰ κατεβάσετε ἀπὸ ΕΔΩ.